Tynki dekoracyjne

Tynki dekoracyjne stanowią ciekawy element wystroju wnętrza. Można zastosować gotowe tynki strukturalne nadające różne efekty jak tez wykonać je samemu. Spośród tych gotowych wyróżnić można tynk Grassello będący sproszkowanym wapniem nadającym efekt marmuru i nadającym się do każdego rodzaju podłoża. W celu zwiększenia efektu można pokryć go lakierem żywicznym. Gitter finish- kolejna spośród dostępnych na rynku z brokatową strukturą i opalizującymi drobinkami idealna wszędzie tam, gdzie chcemy powiększyć pomieszczenie. W celu uzyskania ciekawej faktury na ścianie i tym samym nadania wnętrzu charakteru możemy wykorzystać różnego rodzaju przedmioty, które posłużą nam do tego celu. Tymi przedmiotami może być zwykła gąbka, grzebień, szczotka ryżowa czy chociażby gazeta bądź zwykła foliowa torebka. Nawet wykorzystując sam pędzel możemy uzyskać ciekawy efekt. Co ciekawe w prosty sposób można uzyskać nawet efekt marmuru jeśli ktoś lubi ten kamień. Tak naprawdę do uzyskania ciekawego i niepowtarzalnego efektu na ścianie można wykorzystać dosłownie wszystko co przyjdzie nam na myśl, możemy odcisnąć różne rzeczy w strukturze farby jeśli tylko mamy na nie jakiś pomysł. Wbrew pozorom ściany stanowią nierozłączny element wyposażenia każdego wnętrza, ponieważ wykonana w dekoracyjny sposób potrafi zbudować całe wnętrze.

Rodzaje podłóg miękkich

Do podłóg miękkich zaliczamy głównie drewno jak również wszelkiego rodzaju gumę, linoleum czy wykładzinę. Spośród podłóg drewnianych wyróżniamy np. parkiet przemysłowy. Jest on zbudowany z odpadów różnych gatunków drewna. Podłoga wykonana z tego materiału jest ciepła, tłumiąca dźwięki i przyjazna dla nóg. Drugi z kolei jest buk. Jest to drewno twarde, jasne i odporne. W postaci klejonych płyt jest nawet twardszy od dębu, więc śmiało można zastosować go w kuchni, podobnie jak orzech czy jesion. Również klon da się zastosować w kuchni jako twarde i odporne na ścieranie drewno w pięknej czerwonej odmianie. W łazience dobrze sprawdza się wiąz z uwagi na swą odporność na wilgoć. Dąb jako drzewo odporne na wilgoć i szkodniki możemy zastosować niemal w każdym pomieszczeniu w domu. Ciekawym drzewem jest również orzech o pięknym falistym przekroju, jest on bardzo twardy i  podobnie jak dąb z wiekiem ciemnieje. Mówiąc o drewnie nie należy zapominać również o korku. Jest on bardzo miękki i ciepły oraz kolorowy. Z powodzeniem można go stosować w pokojach dziecięcych i w łazienkach , jest bardzo elastyczny, mocno wycisza i izoluje dźwięki. Innym ciekawym materiałem jest guma. Jest ona kolorowa, można ją lakierować, dzięki czemu nie nabiera wilgoci, jest również odporna na działanie zasad i kwasów, dzięki czemu z powodzeniem możemy stosować ją w łazience.

Elementy wyposażenie łazienki

Najodpowiedniejszymi materiałami do łazienki poza tradycyjnymi płytkami na ścianach zastosować można również tapety winylowe odporne na działanie wody. Poza tym śmiało można zastosować różnego rodzaju kamień typu marmur i jego konglomeraty, granit, trawertyn czy piaskowiec. Oprócz kamienia można zastosować również korek, panele wodoodporne, gumę czy żywicę. Ciekawie wyglądają również mozaiki  szklane, kamienne czy żywiczne polerowane i lakierowane, witrażowe drzwi itp. Odnośnie kolorystyki w łazience powinna być utrzymana w jasnych tonacjach z uwagi na łatwość czyszczenia. W przypadku  mebli natomiast wskazany jest ratan ze względu na to, że lubi wilgoć. Meble takie pasują tym samym do ogrodów i kuchni. W przypadku samej wanny wedle uznania i możliwości kubaturowych może ona być zarówno wolnostojąca jak i wpuszczana w podłogę, najlepiej w kolorze białym. Podobnie jest z umywalkami. W zależności od upodobania mogą być zabudowane lub wolno wiszące. Co do samej baterii dobrze sprawdzają się tzw. baterie kaskadowe z szeroką wylewką. Istotne jest również światło, które w obrębie lustra powinno być jak najbardziej mocne i skupione, w całości pomieszczenia rozproszone i przygaszone. Najlepiej jest zastosować włącznik z tzw. ściemniaczem, dzięki któremu można regulować stopień natężenia światła.

Dekoracje okienne

Dekoracje okienne pełnią istotna rolę w wyposażeniu wnętrz. Na przestrzeni kilkudziesięciu lat pojawiło się wiele różnych rozwiązań. Podstawową dekoracją są karnisze i założone na nie zasłony, które z kolei mogą być szyte na przeróżne sposoby. W zależności od rodzaju wnętrza mogą być upięte bardziej klasyczne lub nowocześnie. Sam rodzaj szycia rozwinął się do takiego stopnia, że w celu upięcia tkanin w oknie nie musimy trudzić się z równym ich ułożeniem. W przypadku bardziej ograniczonych wnętrz, gdzie klasyczne zasłony nie pasują bądź też ktoś ich nie zwyczajnie nie uznaje istnieje rozwiązanie zamontowania stor rzymskich. Te z kolei można zamontować zarówno do sufitu, do ściany jak i bezinwazyjnie do ramy okiennej. Ten trzeci sposób pozwala na czysty montaż bez wykonywania jakichkolwiek nawierceń i nie trzeba podnosić jej do góry w celu otworzenia okna. Dodatkowym atutem takiej story jest fakt, że po odczepieniu jej z mechanizmu swobodnie można uprać tkaninę w przeciwieństwie do montowanych na oknach rolet z tkanin technicznych. Story takie mogą być wykonane z każdej możliwej tkaniny zarówno firanowej jak i zasłonowej z możliwością zupełnego zaciemnienia wnętrza. Są również takie rozwiązania jak żaluzje drewniane czy aluminiowe oraz plisy stanowiące coś pomiędzy roletą a żaluzją.

Wyposażenie dla osób niepełnosprawnych

W przypadku osób niepełnosprawnych należy zwrócić uwagę na wiele rzeczy w e wnętrzu. Podstawowym jest oświetlenie. Światło górne powinno być skierowane jak najbardziej ku dołowi doświetlając podłogę. Sama podłoga natomiast powinna być zbudowana z jasnych płytek antypoślizgowych. Nie powinno się  stosować podłogi drewnianej z uwagi na konieczność jej lakierowania co daje efekt śliskiego podłoża. Można stosować również wykładziny z niskim włóknem do użyteczności publicznej. Tak samo jest z doświetlaniem schodów czy wnęk. Same włączniki światła powinny znajdować się na wysokości  0,7- 1,3 m.  Wszelkiego rodzaju meble powinny być dostosowane do możliwości swobodnego skorzystania z nich osoby będącej na wózku. W przypadku łazienki wszelkiego rodzaju elementy typu muszla klozetowa, umywalka czy wanna powinny być wysokością dopasowane do poziomu osoby siedzącej na wózku z udogodniona możliwością przesiadania się i swobodnej kąpieli. Prysznic powinien posiadać spadek 1-2 % nie większy jednak niż 5%. Różnego rodzaju szafki powinny mieć możliwość wjazdu pod nie wózkiem. Umywalka powinna być znacznie bardziej płaska niż normalnie z wyprofilowanymi miejscami na łokcie montowana uchylnie pod naciskiem łokci nawet do 11 cm. W przypadku sprzętów łazienkowych najlepiej wybierać firmy oznaczające specjalnie meble dla osób niepełnosprawnych.

Sufity napinane i podwieszane

Sufity napinane składają się z błony pvc przycinanej na konkretny wymiar w fabryce. Montowany jest pomiędzy listwy sufitowe i naciągany. Jest ona bardzo odporna na wilgoć i chlor, dzięki czemu śmiało można stosować ją w pomieszczeniach typu łazienki czy pralnie. Sufity napinane są bardzo rozciągliwe, nie przepuszczają wody nawet do kilkuset litrów. Struktura takiego sufitu napinanego może być wykonana w przeróżnej powłoce w zależności od wymogów danego wnętrza. Zazwyczaj posiada on lekko zamszową strukturę ale może być również zupełnie gładki, matowy, świecący, lustrzany, metalizowany czy nawet przezroczysty. Jest on bardzo łatwy w utrzymaniu czystości, wystarczy delikatnie przemyć go najzwyklejszym płynem raz na kilka lat. Odnośnie sufitów podwieszanych natomiast ich główną zaletą jest możliwość ukrycia wszelkich nierówności, instalacji biegnących pod sufitem. Dodatkowo można wyciąć w nim najprzeróżniejsze kształty i zamontować oprawy oświetleniowe dające przytulny nastrój. Ponadto sufity takie stanowią większą możliwość wytłumienia dźwięku oraz potrafią zneutralizować temperaturę, szczególnie na poddaszu. Poza tym optycznie potrafią powiększyć wnętrze przez zastosowanie różnego rodzaju skosów oraz są łatwe w demontażu. Minusem takich sufitów jest to, że nie można stosować ich w miejscach instalacji gazowych.

Ścianki działowe

Ścianki działowe pełnią trzy podstawowe funkcje takie jak izolacja akustyczna, przepuszczanie światła oraz dzielenie i zdobienie wnętrza.Ścianki ażurowe przepuszczające światło pełnią głównie funkcję dekoracyjną i oddzielają wizualnie przestrzeń. Wykonywane są z cegieł, pustaków, bloczków lub płytek czy płyt gipsowo- kartonowych. Najłatwiejszym, najszybszym i najczęstszym zastosowaniem cieszą się  te ostatnie. Płyty te w niewielkim stopniu obciążają stropy, są szybkie w montażu i demontażu, posiadają możliwość wytłumiania dźwięków, ocieplania czy izolacji. Dodatkowo można je wyginać w dowolne kształty. Ponadto dzielą się ze względu na przeznaczenie. Płytę GKBI- stosuje się do pomieszczeń z dużą wilgocią, głównie do łazienek. Jest ona z jednej strony pokryta zieloną powłoką o nasiąkliwości ok. 10%. Innym rodzajem płyty przeznaczonej do łazienki czy sauny jest ridigur H- homogeniczna płyta gipsowa z dodatkiem włókien celulozowych. Płyta GKF jest płytą pokrytą szarą powłoką ognioodporną i przeznaczona jest do obudowy np. kominka czy przewodów kominowych. Płyta z oznaczeniem GHBC  natomiast przeznaczona jest do montowania ścianek działowych na drewnianych lub aluminiowych stelażach. W płytach gipsowo-kartonowych można wycinać różnego rodzaju wzory i wstawiać w nie np. szkło lub puste półki i odpowiednio doświetlać tworząc ciekawa kompozycję.

Kominki

Kominki od niepamiętnych czasów zawsze sprzyjały wnętrzom, dają ciepło, światło, pełnią rolę funkcji użytkowej, z czasem stały się wyznacznikiem statusu i najważniejszym sprzętem, od którego uzależniano koncepcję całego wnętrza. Obecnie kominek pełni głównie rolę estetyczną i stanowi jeden z najmocniejszych akcentów pomieszczenia. Styl, w jakim projektuje się obecnie kominki jest pewnym dążeniem do równowagi. Coraz częściej w dużych salonach kominek staje się łącznikiem między pokojami. Głównym materiałem, z jakiego najczęściej wykonuje się kominki jest cegła, kamień, drewno, szkło, metal czy beton. Istotną role gra półka nad kominkiem, która w epoce renesansu stanowiła dominujący element kominka i znajdowało się na niej wszystko, czym chciano się pochwalić. W XVIII w. stawały się coraz mniejsze i bardziej wyrafinowane. W XIX w. natomiast zaczęto specjalnie projektować półki. Akcesoria kominkowe powinny być stylowo dopasowane do kominka. Powinny zgrywać się z jego gabarytami czy kolorystyką. Dodatkowo przy kominku powinna znaleźć się krata osłaniająca palenisko. Istotnym elementem są również ściany kominka, które powinny być o trzy tony jaśniejsze od samego kominka w celu wyeksponowania go . Odnośnie oświetlenia natomiast powinno być ono skierowane od dołu lub od góry w celu lepszego wyeksponowania.

Rodzaje dywanów

Do najbardziej znanych rodzajów dywanów należą chińskie, perskie i tureckie, z czego chińskie są najstarsze. Tkane są z wełny lub z jedwabiu, wyróżniają się jasną czystą kolorystyką. Dominującymi barwami są żółty, niebieski, brzoskwiniowy, bordowy i biały. Występują nieliczne motywy zdobnicze takie jak kwiaty, ptaki, smoki lub postacie ludzkie. Dywany te mają czasem strzyżone runo dające efekt reliefu. Dywany perskie podobnie jak chińskie również tkane są z wełny lub z jedwabiu z dodatkiem motywów roślinnych na gęstym runie. Przejawia się motyw rajskiego ogrodu z dużą ilością kwiatów i ptaków. W dywanach tych występuję tzw. gul, czyli motyw stylizowanego ośmiokątnego kwiatu znanego jako stopa słoniowa. Dywany tureckie natomiast wytwarzane są zarówno ręcznie jak i maszynowo. Od perskich różnią się rodzajem splotu. Głównym motywem jest roślinność i centralnie umieszczony medalion. Innym rodzajem są dywany tybetańskie, tkane ręcznie o wysokiej trwałości i intensywności barw pozyskiwanych ze specjalnych roślin. Kolejnym rodzajem są kilimy- perskie określenie dywanu z płaskim splotem. Zawierają bardzo dużo srebrnych i złotych nitek. Nie są one bardzo trwałe ale nie tracą kolorów. Indyjską odmianą kilimu są tzw. dhurrie wytwarzane z bawełny. Są ciemniejsze od perskich, dominują w nich szarości, róże i ohra. Dominują takie wzory jak paski, kwadraty, zygzaki czy szewrony.

Zieleń we wnętrzu

Zieleń stanowi nierozłączny element wyposażenia wnętrza. Nie od dziś wiadomo, ze wszelkiego rodzaju materiały zawierają szkodliwe dla zdrowia człowieka formaldehydy wywołujące astmę, alergię, zmęczenie itp. Rośliny pochłaniają toksyczne związki i w zależności od stężenia toksyn w pomieszczeniu regulują metabolizm, polepszają samopoczucie i poprawiają warunki pracy. Przy aranżowaniu zieleni we wnętrzu należy brać pod uwagę warunki zewnętrzne takie jak światło, wilgotność, wielkość i barwę roślin, styl wnętrza i rodzaj pomieszczenia.. Do każdego stylu wnętrza przyporządkowane są konkretne rodzaje roślin. Do stylu dalekowschodniego najbardziej pasują niewielkie rośliny o różnej porze kwitnienia  kolorze żółtym, czerwonym i białym kontrastujące ze świeżą zielenią liści. Do stylu domu wiejskiego pasują rośliny kwitnące w jaskrawych barwach przypominające ogród. Do stylu greckiego najbardziej pasują rośliny kwitnące na biało i niebiesko o świeżo zielonych liściach. W stylu skandynawskim natomiast najlepiej sprawdzają się bluszcze czy begonie, w stylu angielskim podobnie. Do stylu klasycznego pasują rośliny powtarzające kolorystykę otoczenia , najczęściej są to paprotki, gardenie czy fikusy. W stylu purytańskim natomiast najlepiej sprawdzają się ożywiające rośliny liściaste zdecydowane w kształcie  z ewentualnie jednym dużym kwiatem.